Hum Honge Kaamiyaab !!

Venuvai Vachanu

Evaro Okaru !!

Yeh Jo Des Hai Tera - Swades

Most Inspiring Song !!

అహం!!!.

ప్రతి పనిని తనే సంకల్పించి తనే చేస్తున్నాడు అనుకోవడం "అహం".ఈ విశాల విశ్వంలో తను చేసే ప్రతి పని వెనుక ఏదో అదృశ్య శక్తి ఉంది,తన చేత చేయిస్తోంది అన్న విషయాన్ని విస్మరించడమే అహం.ప్రతీ మనిషి సాధారణంగా దయాస్వభావంతోనే పుడతాడు.వయసుతో పాటు పెరిగే అహంవల్ల తను ఇతరుల కన్నా మెరుగు అనుకొని ఈ దయా స్వభావాన్ని విడిచి పెడతాడు.మనలోని రాగ-ద్వేషాలు,సుఖం-దుఃఖం,ఇష్టాయిష్టాలు మొదలైన అనేక ద్వంద్వభావానల ఉత్పత్తికి కూడా ఈ అహమే అసలు కారణం.మనల్ని ఎవరైనా ఏదైనా మాటంటే,మన అహం దెబ్బ తినడం వల్లే మనకి కోపం వస్తుంది.తిరిగి మనం ఇంకో మాటంటేగాని దెబ్బతిన్న మన అహం శాంతించదు.అహం మనిషిని వివేకశూన్యునిగా చేస్తుంది.అహాన్ని వదిలితే మనిషి మహాత్ముడు అవుతాడు.
నాలోని "నేను" పోతే, అంతా నేనే-అంతటా నేనే.

ఒక్కటి ఇవ్వండి-ఆనందం పొందండి.

జీవితం ఆనందంగా,ప్రశాంతంగా ఉండాలంటే ఇవ్వటం నేర్చుకోవాలి.ఇవ్వటం అంటే ఎంతో కాదు మన సంపాదనలో”ఒక్క శాతం’ పేదవారికి . మనం మాట్లాడే మాటల్లో ’ఒక్క మాట’ ఎదుటివారికి ఆనందం కలిగించేది. మనం చేసే పనుల్లో ’ఒక్కపని” బలహీనులకు ఉపయోగపడేది.మనం చూసే చూపుల్లో ”ఒక్కచూపు’ బాధల్లో ఉన్నవారికి భరోసా ఇచ్చేది .మనం ఉండే చోటుల్లో’ ’ఒక్కచోటు” మనచుట్టూ ఉండేవారికి మనమంటే భయం కలగకుండా ఉండేది.మనం ప్రార్థన చేసే క్షణాల్లో ఒక్కక్షణం తోటివారి క్షేమం కొరకుచేసేది. ఇలా ఒక్కొక్కటి ఇవ్వడం నేర్చుకుంటే ఆనందం మన వెంటే ఉంటుంది.
సర్వే జనః సుఖినో భవంతు!!

చిదంబర రహస్యం-జీవితం!!

ఎవ్వరికీ అర్థం కానిది.అందరికీ అర్థమైనట్లు అనిపించేది.శాశ్వతమైనది.అశాశ్వతంగా కనిపించేది.వేల సంవత్సరాలుగా వెతుకుతున్నది.మనతోనే ఉండేది.మనలోనే ఉండేది.కాలంతో పాటు పయనించేది.గతంలో ఉన్నది.ఇప్పుడు కొనసాగుతున్నది.భవిష్యత్తులో ఉండేది.అశాశ్వతమైన వాటిలో జీవాన్ని నింపేది.తాను అశాశ్వతంగా ఉన్నట్లు అగుపించేది.తాను మారకుండా అన్నింటినీ మార్చేది.ఆనంద స్వరూపమైనది.అన్నింటికీ అతీతమైనది.ఉన్నదాంతో తృప్తి చెందనిది.ఉండాలనుకునే దానివెంట పరుగెత్తేది.తానే ఆనందమని మరచి ,ఆనందం కోసం వెతికేది.అద్భుతమైనది,కానీ అల్పంగా తోచేది.

సద్గుణం!!.

మీరు ఎలా ఉన్నారో--ఎలాఉన్నప్పటికీ అంటే -కురూపిగా గానీ,అందంగా గానీ,చెడ్డగా గానీ లేదా మంచిగా
గానీ…….ఉన్నది ఉన్నట్లుగా, ఎటువంటి పోలికలు,భేదాలు మరియు వక్రతా కలుగ జేయకుండా అవగాహన చేసుకోవడంతోనే “సద్గుణం” ఆరంభమవుతుంది. సద్గుణం అత్యవసరం, అది స్వేచ్చనిస్తుంది. సద్గుణం అలవరచుకోవటం వల్ల రాదు.అలా చేస్తే గౌరవమర్యాదలు లభించవచ్చు గాని,అవగాహనశక్తిగాని, స్వేచ్చగానీ లభించదు. సద్గుణంతో ఉండటానికీ, సద్గుణంతో ఉండాలనుకోవటానికీ భేదం ఉంది. సద్గుణంతో ఉండటం ఉన్నస్థితిని అవగాహన చేసుకోవటం వల్ల జరుగుతుంది. సద్గుణంతో ఉండాలనుకోవటం “వాయిదా” వెయ్యటమే ,ఉన్నదాన్ని- కావాలనుకునే దానితో కప్పిపుచ్చడమే అవుతుంది. కానిది అవటం సద్గుణంకాదు.ఉన్నస్థితిని అవగాహన చేసుకోవటం, తద్వారా ఉన్నస్థితి నుంచి స్వేచ్చను పొందడం-ఇదే సద్గుణం .ఉన్నస్థితి మీరు ఉన్నదే కాని, మీరు కావాలని కోరుకునేది కాదు.